Pippi-kousen

Heden morgen om 7 uur:

In het donker loop ik de deur uit, op weg naar mijn werk. Zodra ik een stap buiten zet, voel ik de druppels. Ik open mijn paraplu, duw de dopjes van mijn mp3-speler nog eens goed in mijn oren, doe mijn handschoenen aan en begin aan mijn wandeling. Door de muziek hoor ik niet hoe hard de regen op mijn paraplu klettert. Pas in het licht van de koplampen van een voorbijrazende auto zie ik dat het giet.

Ik maak me geen zorgen, koude voeten zal ik niet krijgen. Koude benen ook niet. Ik heb Pippi-kousen aan. Vrolijk gestreept tot aan mijn knie. Lekker warm en toch stoer.

Als ik bij mijn werk aankom heb ik toch koude voeten. De regen is door mijn schoenen heen gegaan. Mijn benen zijn ook niet zo lekker warm als ik gehoopt had. Als ik mijn broekspijpen omhoog doe, zie ik waarom. Mijn kousen zijn afgezakt tijdens het lopen.

Daar had Pippi nooit last van, volgens mij.