Vreugdedansje

Jaisalmer, Grote Thar Woestijn, India, 14 januari 2005:

In een van de vele stoffige steegjes binnen het oude fort van Jaisalmer liep ik een klein boekwinkeltje binnen. Bedekt onder een laag plastic en een nog dikkere laag vuil, tussen The Da Vinci Code en het gehele oeuvre van P.G. Wodehouse, lag dit boek. Ik kocht het, las het en was er weg van. Het was een feest der herkenning. De keren dat ik een beetje beschaamd om me heen keek nadat ik weer eens heftig knikkend "Jaaaa, zo is het inderdaad" geroepen had zijn niet op een hand te tellen.

Al sinds januari van dit jaar ben ik op zoek naar dit boek. Mijn relatie ging uit en de boeken werden verdeeld. Boek voor jou, boek voor mij, dat idee. Helaas moest ik deze afstaan. Sindsdien kon ik geen boekwinkel voorbij lopen zonder even te kijken of ze hem misschien hadden. Zonder succes. Tot vanmiddag.

Dublin, Ierland, 06 oktober 2006:

In een opwelling loop ik bij The Wise Owl naar binnen om even bij de tweedehands boeken te neuzen. Niet dat ik verwacht iets te vinden, ik heb dinsdag nog uitgebreid alles doorgenomen. Maar dan zie ik vanuit mijn ooghoek iets bekends op de tweede rij van onderen. Nog voordat het helemaal tot me doordringt heeft mijn hand zich al om het boek heen gesloten. Stilletjes begin ik te jubelen. Ik moet moeite doen om niet hardop te juichen, zo blij ben ik. Ik heb hem!

Stiekem maak ik een vreugdedansje. In mezelf, niet in de winkel. Want Ieren snappen best dat je af en toe een beetje gek doet, maar dan moet er wel alcohol in het spel zijn. En daar is het nog net iets te vroeg voor.