Ierse zomer?
Het is oktober. Het regent, het waait hard en ik loop al vier dagen te snotteren en te bibberen. Het lijkt mij duidelijk: de herfst is begonnen.
Met een hoofd vol watten, een rode neus, wollen sokken aan mijn voeten en de verwarming vol open kruip ik dan ook weer in bed. Net een beetje weggedoezeld dringt er een deuntje van buiten tot me door. Een beetje suf doe ik mijn ogen open. Dit kan niet zijn wat ik denk dat het is. Toch? Een blik uit het raam geeft opheldering. Jawel, hij is het echt.
Met een hoofd vol watten, een rode neus, wollen sokken aan mijn voeten en de verwarming vol open kruip ik dan ook weer in bed. Net een beetje weggedoezeld dringt er een deuntje van buiten tot me door. Een beetje suf doe ik mijn ogen open. Dit kan niet zijn wat ik denk dat het is. Toch? Een blik uit het raam geeft opheldering. Jawel, hij is het echt.
De ijscoman.