Verhuizen deel II

Geeft altijd een beetje een raar gevoel, verhuizen. Hoewel ik er heel veel zin in heb, word ik er ook een beetje melancholisch van meestal. Het begin van een nieuwe periode betekent ook dat er een andere periode voorbij is. Zo gaat dat in het leven. Niks mis mee natuurlijk. Soms is het wel fijn om daar even bij stil te staan.

Ik stel het inpakken altijd tot het laatst uit. De meeste spullen zitten nu wel in dozen. Ik dacht dat ik niet zo veel mee hoefde te nemen, maar het blijkt toch weer meer te zijn dan ik had verwacht. Ik kan mijn stijkijzer niet vinden, hoewel ik het pas nog ergens heb zien staan. En waar is mijn zoutmolen gebleven? De pepermolen zat gewoon in de doos waar ik dacht dat hij in zat en logischerwijs zou mijn zoutmolen daar bij moeten zitten. Vreemd.

Ik ga slapen. Misschien dat ik morgen wakker word en precies weet waar ik moet zoeken.