Verhuisd
Ik ben verhuisd. Je bent van harte welkom op mijn nieuwe (engelstalige) blog: Secret Wish Jar.
Maatjes
Ik ben nooit een kattenliefhebber geweest. Geen idee waarom. Ik had niets met katten en katten hadden niets met mij. Dat heeft misschien ook te maken met het feit dat ik er altijd allergisch voor ben geweest. Al weet ik niet of het een met het ander te maken had. Of ik nu allergisch was, omdat ik niet van katten hield, of dat ik niet van katten hield, omdat ik er allergisch voor was. Sommige dingen zijn nu eenmaal erg moeilijk te achterhalen.
Vorige week bracht mijn huisgenote een klein zwart katje mee naar huis. Best schattig, maar meer ook niet. Als het mocht van de huisbaas, wilde ze haar houden. Gezien mijn geschiedenis met katten was ik niet wild enthousiast, maar zolang poes niet op mijn kamer zou komen, vond ik het prima. Ik was allang bereid om een neutrale houding aan te nemen tegen het beestje, en ik hoopte dat zij er hetzelfde over dacht. Dat we geen dikke maatjes hoefden te worden, maar dat we elkaar toch zouden accepteren in huis.
Niet dus. Of ze mij nu leuker vond dan ik haar of dat ze me gewoon wilde jennen, ik weet het niet, maar na een dolle verkenningstocht door de woonkamer, kwam ze uitgerekend bij mij uitrusten. En zo had ik opeens een klein zwart pluizenbolletje met blauwe oogjes op mijn schoot. Blauwe oogjes die al snel dicht vielen trouwens. Gek genoeg bleven mijn gebruikelijke allergische reacties uit en stiekem moest ik toegeven dat deze kat nog helemaal niet zo erg was.
De huisbaas was het er echter niet mee eens dat poes bij ons bleef wonen. Vanavond gaat ze verhuizen. Aangezien ik vandaag vrij heb, brengt poes haar laatste dag in dit huis met mij door. De hele dag draait ze al om me heen. Dat ik aan het studeren ben, interesseert haar niet. Steeds opnieuw probeert ze over het toetsenbord heen te tippelen. Spelen wil ze, met mijn vingers en de mouw van mijn vest. Als ze moe is, nestelt ze net zo lang totdat ze lekker ligt, het liefst tegen mijn arm aan, zodat ik niet meer verder kan typen. Van mijn neutrale houding jegens haar is niets meer over. Ik weet ondertussen dat ze dit niet doet om me te jennen, zoals ik eerder dacht. Ze vindt me gewoon leuk. Ongelooflijk, maar waar. Nog ongelooflijker is dat ik haar ook leuk vind. Ik vind het niet erg als ze zich pontificaal bovenop mijn studieboek gaat zitten wassen, ik vind het niet erg als ze speels haar tanden in mijn vingers zet en ik vind het niet eens erg als ze zich aan mijn been omhoog probeert te klauwen. Waar ik nog het meest over verbaasd ben, is dat ik nergens last van heb: geen rode vlekken in mijn gezicht, geen tranende ogen, geen kriebelende neus. Wat ik voor onmogelijk had gehouden, is vandaag gebeurd: poes en ik zijn dikke maatjes geworden.
Degene die hier misschien nog wel het meest blij om is, is mijn geliefde. Poes gaat namelijk bij hem wonen en dan is het wel zo makkelijk als zijn vriendin en zijn kat het een beetje met elkaar kunnen vinden.
Schade
Na een middagje neuzen in een paar van de tweedehands boekwinkeltjes die Dublin rijk is kwam ik thuis met een tas vol boeken. Het spreekt voor zich dat ik rekening moest houden met wat ik kon dragen en ik me dus moest inhouden, maar anders...
* The No. 1 Ladies' Detective Agency - Alexander McCall Smith
* The Kalahari Typing School for Men - Alexander McCall Smith
* Roald Dahl's Incredible Chocolate Box - Roald Dahl
* To Green Angel Tower Part 1: Book 3 of Memory, Sorrow and Thorn - Tad Williams
* To Green Angel Tower Part 2: Book 4 of Memory, Sorrow and Thorn - Tad Williams
* Harry Potter and the Order of the Phoenix - J.K. Rowling
* The Teahouse on Mulberry Street - Sharon Owens
* By Bread Alone - Sarah-Kate Lynch
* The Memory Stones - Kate O'Riordan
Water
Een paar maanden geleden las ik in een tijdschrift over de Japanse wetenschapper Masaru Emoto, die onderzoek doet naar waterkristallen en daarvan prachtige foto's maakt. Pas geleden vond ik zijn boek The Secret Life of Water in een boekenzaak in Dublin en natuurlijk kon ik het niet laten liggen. En of je het nu eens bent of niet met zijn bevindingen, feit is dat zijn onderzoek ongelooflijk mooie foto's oplevert, waaronder deze: Amazing Grace.
Vogelvrij
Wederom een zondag waarop het tekeer gaat buiten. De wind laat de takken alle kanten opzwiepen, er komen hopen bladeren langs mijn raam gewaaid en regelmatig klinkt het gekletter van regen op het dak.
Lekker weggedoken bekijk ik vanuit mijn bed het tafereel. Met mijn ogen volg ik de vogels die langsvliegen. Heerlijk lijkt me dat, om me gewoon te laten meedrijven in de lucht.
Moet je geen wind tegen hebben natuurlijk.
Van Sint en Piet
Een beetje verbaasd waren we wel vanmiddag, mijn Neder- landse collega's en ik. Onze Ierse collega's keken ons een beetje meewarig aan. Onze pogingen om het allemaal uit te leggen waren tevergeefs, ze snapten er nog steeds niets van.
De pepernoten waren er niet minder lekker om.
The rich and famous
Gisteren moest ik voor het eerst op zaterdag werken. Het was niet druk. Het was helemaal niet druk zelfs. Regelmatig moest ik een geeuw onderdrukken. Mijn collega's verging het al niet veel beter.
Iemand had Wie is het? onder zijn bureau liggen. Na 15 spelletjes was dat ook niet echt uitdagend meer. Dus gingen we het met echte personen spelen.
Gistermiddag was ik achtereenvolgens Mona Lisa, president Poetin, de blonde van K3, Brad Pitt en Pietje Bell. Ik verkeerde in gezelschap van Rembrandt, Ghandi, Freddy Mercury, Wiske (van Suske), de rode van K3, Ruud Gullit, Victoria Beckham, inspecteur Clouseau, Ronald Reagan, de paus, Bart Simpson, de zwarte van K3 en Georgina Verbaan.
Niet slecht voor een zaterdagmiddag.